Zabytkowa łaźnia miejska

Zabytkowa łaźnia miejska przy ul. Łęczyckiej 24 w Zgierzu to unikatowy obiekt o bogatej historii, zaprojektowany przez architekta Leszka Dezyderego Horodeckiego. Budowa trwała od 15 maja 1927 r. do 1 lutego 1929 r., a łaźnia była jednym z pierwszych zadaszonych basenów w Polsce. Oryginalne elementy, takie jak żeliwne rurociągi uszczelniane ołowiem czy nitowany zbiornik filtrujący wodę, przetrwały dekady, choć dziś zastąpiono je nowoczesną technologią. Basen o wymiarach 10x17 m, z głębokością od 90 cm do ponad 2 m, oraz oddzielne kabiny dla każdego użytkownika zachowują międzywojenny charakter. Klienci chwalą kameralny klimat miejsca, czystą i ciepłą wodę, a także sauny – parową i fińską – dostępne w przystępnych cenach, np. 18 zł za nielimitowany wstęp (dane z 2023 r.). To nie tylko basen, ale interaktywny zabytek, wykorzystywany w filmach, z prysznicami za symboliczną opłatą 5-7 zł. Opinie podkreślają brak tłumów i relaksującą atmosferę, choć narzekają na zużycie wyposażenia, brak klamek w kabinach czy higienę przebieralni. Obiekt cieszy się oceną 4.3/5 w Google na podstawie 402 recenzji. Obecnie zamknięty z powodu remontu, bez podanej daty otwarcia – warto śledzić stronę internetową lub dzwonić. Mieszkańcy Zgierza liczą na odnowę, która podkreśli potencjał tego historycznego skarbu bez psucia jego autentyczności. (198 słów)